In het theater – de enige plek op aarde waar nog geen reclamescherm hangt en waar de telefoon op vliegtuigstand moet – probeert Rebekka opnieuw een stukje gemeenschap te maken.

Een stukje naar de mensen toe laat zien hoe we verlangen naar oneindige consumptie en er tegelijk aan ten onder gaan. En hoe humor tegelijk lucht geeft én ons dichter bij elkaar brengt.

“Laatst moest ik een speech schrijven over vrijheid dus ik zit aan mijn bureau en naast me staat die gigantische fles celebrations naar me te loeren en ik probeer wel goeie gedachtes te hebben over vrijheid. 

Maar ik denk eigenlijk vooral alleen maar: of zal ik een bros nemen.”